Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2008

«Ενας είναι ο εχθρός... »

Διαβαστε παρακατω κομματι απο το σημερινο αρθρο του Νικου Μπογιοπουλου στον Ριζοσπαστη.

«Ενας είναι ο εχθρός, ο καπιταλισμός», αναφώνησε ο απερχόμενος πρόεδρος του ΣΥΝ, ο κ. Αλαβάνος, κατά την εναρκτήρια ομιλία του στο συνέδριο του κόμματός του.
Ούτως ειπείν:
Η υπογραφή κάτω από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και η αποδοχή ο ελληνικός λαός να ζει «κάτω από την μπότα του Γερμανού τραπεζίτη», η συμφωνία δηλαδή στον «συνταγματικό χάρτη» της λιτότητας που μεταφράζεται σε «αυξήσεις» 0,70 ευρώ στο μεροκάματο, των συμφώνων σταθερότητας που μεταφράζεται σε καρατομήσεις των κοινωνικών δαπανών, των ιδιωτικοποιήσεων που μεταφράζεται σε λεηλασία του δημόσιου πλούτου και της «ελευθερίας» κίνησης του κεφαλαίου που μεταφράζεται σε ασυδοσία να ποδηγετεί τους εργάτες, συνιστά... πλήγμα κατά του καπιταλισμού.
Η θεωρία πως μπορεί να μετατραπεί σε «Ευρώπη των λαών» ο ιμπεριαλισμός της ΕΕ (που σε συνεργασία με το ΝΑΤΟ σμπαράλιασε από τη Γιουγκοσλαβία μέχρι το Ιράκ και που οι αποφάσεις της - από την επιστροφή του Μεσαίωνα στις εργασιακές σχέσεις μέχρι τον «βασικό μέτοχο» - υπηρετούν τις πολυεθνικές) συνιστά ...θούριο κατά του καπιταλισμού.
Το να συνεργάζεσαι στις μισές νομαρχίες και δήμους της χώρας με το ΠΑΣΟΚ (το κόμμα που έκανε τους Ελληνες καπιταλιστές στα χρόνια της διακυβέρνησής του έξι φορές πλουσιότερους απ' ό,τι τους παρέλαβε σε σχέση με τους εργάτες) συνιστά ...πάλη κατά του καπιταλισμού.
Το να ζητάς «κοινή δράση» με το ΠΑΣΟΚ (του Ρέππα, του άρθρου 16 και του ξεπουλήματος) στο Ασφαλιστικό, στην Παιδεία και στις ιδιωτικοποιήσεις συνιστά ...αντικαπιταλιστική πλατφόρμα.
Το να πανηγυρίζεις για την ανατροπή του σοσιαλισμού το '91 και να χειροκροτάς έκτοτε με όλη τη δύναμη της ψυχής σου την «κεντροαριστερά» του Ζοσπέν, του Ντ' Αλέμα, του Σρέντερ ή τη σοσιαλδημοκρατία της Σεγκολέν ή ακόμα και τον «καλό» Κλίντον έναντι του «κακού» Μπους συνιστά ...καρφί στο μάτι του καπιταλισμού.
Εν κατακλείδι: Το να εξαντλείς τη ρητορική σου σε «αντινεοφιλελεύθερες» ρητορείες, διεκδικώντας ρόλο σημαιοφόρου και φέρελπιδος διαχειριστή του φαντάσματος του μετα-Κεϋνσιανισμού («τομές και μεταρρυθμίσεις που θα αναδιανέμουν τον παραγόμενο πλούτο», υποσχέθηκε προχτές ο κ. Τσίπρας) προφανώς και δε διαφεύγει της προσοχής των καπιταλιστών. Αλλωστε, οι καπιταλιστές ξέρουν καλύτερα από τον καθένα να ξεχωρίζουν τους «εχθρούς» τους λόγω και της μακράς τους εμπειρίας να συνεργάζονται με καρικατούρες «Αριστεράς» της εποχής του ...Κερένσκι.

1 σχόλιο:

Νίκος Γουδανάκης. είπε...

Σαφώς ο ΣΥΝ δεν είναι ένα κομμουνιστικό ή έστω σοσιαλιστικό, αλλά ένα αστικό αριστερό κόμμα με οικολογικές ευαισθησίες -το τελευταίο δεν πρέπει να περνά στο ντούκου, ιδιαίτερα όταν το τιμημένο ΚΚΕ ψήφισε την εκτροπή του Αχελώου μαζί με τη ΝΔ και το ΠαΣοΚ. Σαφώς δεν επιθυμεί την ανατροπή του καπιταλισμού, και γιατί άλλωστε, όταν ο ίδιος ο Αλαβάνος είναι καπιταλιστής -άραγε, σαν ήταν στο ΚΚΕ, πώς σκεφτόταν, σαν αστός ή σαν προλετάριος; Αλλά, κύριε, εκεί στην Αριστερά, τι συμβαίνει; Προς τι το μίσος; Καλό απόγιομα.